افق شکسته

Tu non sai: ci sono betulle che di notte levano le loro radici, e tu  non crederesti mai che di notte gli alberi camminano o diventano sogni.
Pensa che in un albero c'è un violino d'amore.
Pensa che un albero canta e ride.
Pensa che un albero sta in un crepaccio e poi diventa vita.
Te l'ho già detto: i poeti non si redimono, vanno lasciati volare tra gli alberi come usignoli pronti a morire.

Alda Merini

،تو نمی دانی: درختانی در شب ریشه های خود را رها می کنند

.هیچ گاه باور نکرده ای شب هنگام درختان قدم می زنند یا رویا می شوند

فکر کن که درختی ویولون عشق دارد

.فکر کن درختی آواز می خواند و می خندد

.فکر کن درختی در دره ایستاده و به زندگی بدل می شود

.به تو گفته بودم شاعران رها نمی شوند

چون بلبل هایی آماده مرگ

.بین درختان پرواز می کنند

 ترجمه زویا ابراهیمی