صحرای سرخ
کارگردان: میکلانجلو آنتونیونی
محصول: 1964
صحرای سرخ (Deserto Rosso) شاهکار میکلانجلو آنتونیونی و اولین فیلم رنگی اوست. بازی منحصر بفرد مونیکا ویتتی Monica Vitty در نقش جولیانا Giuliana همسر آشفته و روان پریش کارخانه داری بنام اوگو Ugo با بازی کارلو کیونتتی Carlo Chionetti فیلمی تحسین برانگیز را بوجود می آورد.
آنتونیونی در این فیلم محیط غم بار و متروک حومه یکی از شهرهای ایتالیا را به تصویر می کشد.
ما جولیانا را در مراحل مختلف سلامت روحی دنبال می کنیم، زنی آشفته و احساساتی که می کوشد آرامش، صلح و دوستی را در محیطی نا متعارف با ذهینت خود بیابد.
پس از تصادفی کوچک که به نظر ساخته و پرداخته ذهنش است به هوش می آید و جنونش بهبود نمیابد او مدام صدای آواز زنی ناشناس را در ذهن بیمار خود می شنود. در صدد باز کردن فروشگاهی است که نمی داند چه چیزی را باید در آن بفروشد همانطور که نمی داند با تنها پسری که دارد چه کند!
رشد جدید اقتصادی، تکنولوژی، تولیدات و صنعت که اوگو و شریک تجاری اش کوررادو Corrado را مجذوب کرده است برای جولیانا بیگانه و تهدید آمیز است.
اوگو مهربان و عاشق جولیانا است و می کوشد با دادن آزادی به او بتواند روح سرگردان و شکننده خود را هدایت کند. کوررادو شریک و دوست اوگو به سمت جولیانا کشیده می شود و با ایجاد یک دوستی ناشیانه که به یک عشقبازی کوچک می انجامد نا امیدی او را دامن می زند.
یکنواختی سرد بندر جائیکه او زندگی می کند او را بیشتر و عمیق تر به آشفتگی روانی اش می کشاند.
آنتونیونی با ایجاد فضایی سرد، پرتردد و صداهای تیز و گوشخراش روان پریشی جولیانا را به تصویر میکشد.
سرما، ناامیدی و شکست پیام هایی هستند که به ما می گویند ما موش هایی هستیم در مارپیچ خلقت. زندگی در این تئاتر بی معنی و مزحک هیچ هدف ماندگاری ندارد و ما تنها آدم واره های بی قراری هستیم که از مسیری به مسیر دیگر در رفت و آمدیم اما سرانجام باید یا این پوچی را بپذیریم یا انکار کنیم.
اگر با نگاهی تیز بینانه تر به داستان این فیلم نگاه کنیم نکته های پیچیده تری را خواهیم یافت.
صحرای سرخ فیلمی ست که مدتها پس از تماشا در ذهن تماشاگر باقی خواهد ماند.
