افق شکسته

زن پنجره را گشود. باد

با هجومی، موهایش را، چون دو پرنده،

بر شانه اش نشاند. پنجره را بست.

دو پرنده بر روی میز بودند،

خیره در او. سرش را پائین آورد

در میانشان جا داد  و آرام گریست.

یانیس ریتسوس-ترجمه احمد پوری

کمدی الهی

                        Nessun maggior dolore che ricordarsi del tempo felicene la miseria.

هیچ دردی بدتر از خاطراتی شیرین در روزهای اندوه و ماتم نیست.