زن؟ هواداران فرمول های ساده می گویند که زن چیزی بسیار ساده است: رحم، تخمدان؛ موجودی ماده: همین کلمه برای تعریفش کافی است. صفت ماده در دهان مرد، طنینی دشنام گونه دارد؛ ولی مرد از ویژگی حیوانی خود شرمناک نیست، حتی به عکس، اگر درباره اش گفته شود که "او نر است" احساس غرور می کند. کلمه "ماده" معنایی نامساعد دارد، اما نه از آن رو که زن را ریشه وار در دل طبیعت می نشاند، بلکه به این سبب که او را در جنسیت خود محدود می کند؛ و اگر این جنس، حتی در وجود حیوانات بی گناه، و معصوم نیز، در نظر مرد قابل تحقیر و حتی دشمن جلوه گر می شود قطعا به دلیل  احساس مخاصمت آلودی است که زن در او بر می انگیزد؛ با این همه، مرد بر آن است که برای توجیه این احساس، در زیست شناسی توجیهی بیابد. کلمه ماده، انبوهی از تصاویر در او پدید می آورد؛ تخمک مدور بزرگی، اسپرماتوزئید فعال را می بلعد و بی اثر می کند؛ ملکه پروار و غول آسای موریانه ها که بر نرهای به بردگی گرفته شده حکمروایی دارد؛ آخوندک و عنکبوت اشباع شده از عشق ورزی، یار خود را خرد می کنند و می بلعند؛ ماده سگ فحل، کوچه به کوچه می دود و رگه ای از بوهای گندش را به دنبال می کشد؛ ماده میمون بی آزرم، خود را به معرض تماشا می گذارد و با لوندی تزویر آمیز، خود را به در می برد؛ و عالی ترین نوع جانواران وحشی، ماده ببر، ماده شیر، ماده پلنگ، بنده وار در زیر فشار شاهانه سر بر زمین می نهند. مرد، تمام موجودات ماده را در آن واحد به صورت بی حال، ناشکیبا، محیل، ابله، شهوتران، وحشی، خوار، در وجود زن طرح ریزی میکند. و واقعیت این است که زن موجودی ماده است. ولی هر گاه از اندیشیدن به نکات مبتذل انصراف حاصل شود، بی درنگ دو پرسش مطرح خواهد شد: در طبقه حیوانی، زن نمایشگر چیست؟ و در وجود زن چه نوع ویژگی ای از ماده صورت میپذیرد؟...

نویسنده: سیمون دوبووار

برگردان: قاسم صنعوی

انتشارات:توس

بر پیشانی نقش قدیمی یک الهه،

بر دست شمایل خدایی نو

چیزی شبیه فرشته بر شانه،

چیزی شبیه فاجعه در چشم.

محسن نامجو

موسیقی زیر زمینی

                            Brando Altemps

                           Il bimbo cieco

                           Volge il viso al sole

                           E gli sorride

پسرک نابینا

می چرخاند چهره اش را

و به خورشید لبخند می زند

                           Dalla cornice

                           Sorride tra le rose

                           Il tempo e' fermo

درون قاب عکس

دخترک میان گل ها ی سرخ، لبخندی بر لب

زمان ایستاده است.

                              Haiku

                              Guido Cupani

                             Sfoglia un'altra

                             Pagina d'acqua il mare

                             Sulla battigia

ورق می خورد

 برگی دیگر از دریا

بر روی ساحل

                             L'ultimo sole

                             Bacia le nubi.tutte.

                             Ad una ad una.

آخرین خورشید

ابرها را می بوسد.

تمامشان را

یکی پس از دیگری

                            Pigola un nido

                            Nella canna fumaria

                            - gia primavera

جیک جیک آشیانه ای

بر دودکش

-بهار است

                              Il chiu' chiama

                              Chiama in fondo al buio

                              - Io sono solo.

بانگ می زند جغد

از عمق تاریکی

- من تنهایم.

؟؟؟

مرده کبوتری دارد مرد

                    و مرده قلبی زن،

دخترک اما زنده روحی است

                    در آغوش خاک.

شعر آزاد نیمایی

یکی از انواع شعر نو متداول در دوران معاصر ایران، شعر آزاد نیمایی است. این شکل از شعر نام خود را از نیما یوشیج شاعر معاصر ایران گرفته است که در شعر خود، هم از نظر محتوا و هم از نظر شکل راهی کاملا متفاوت با شعر سنتی فارسی در پیش گرفت و بنیانگذار شیوه جدیدی در شعر فارسی شد. کوشش های نیما با انتشار بخشی از منظومه غنایی "افسانه" در سال 1301 شروع شد.

مجموعه ویژگی های شعر آزاد نیمایی را می توان در سه اصل زیر خلاصه کرد:

1-   طرز نگرش تازه به اشیاء و طبیعت و زندگی: این اصل، اساسی ترین هدف شعر نیمایی است. شعر موفق نیمایی، بازگوکننده طرز تفکر و ذهنیت شاعر و نشان دهنده دیدگاه های او نسبت به زندگی و همچنین خصوصیت های شخصیتی و اقلیم و محیط زندگی اوست.

2-   زبان و شیوه بیان نو که لازمه توصیف دیدگاه ها و برداشت های تازه شاعر است. برای رسیدن به چنین شیوه بیانی، شاعر از کلیه امکانات زبان استفاده می کند، ترکیب های تازه می سازد، واژه های محلی و غیر ادبی را وارد شعر میکند و در صورت لزوم ، تصرف هایی از نظر نحو، در زبان به عمل می آورد و از تخیل خود برای یافتن تصور های ابداعی کمک می گیرد.

3-   نوآوری و تنوع در قالب و وزن: با شکستن قید تساوی مصراع ها، ایجاد قالب های متناسب با مضمون های نو، برای شاعر میسر شد. در حقیقت هدف اصلی نیما، از شکستن قالب های قدیم، یافتن شکل لازم و متناسب برای محتوای تازه شعر بود.

منبع: واژه نامه هنر شاعری

 فرهنگ تفضیلی اصطلاحات فن شعر و سبک ها و مکتب های آن

نویسنده: میمنت میر صادقی(ذوالقدر)

 ترجمه زویا ابراهیمی

               Francesco Intoppa

                    Nella foresta 

                    il fumo silenzioso

                    Dopo la pioggia

در جنگل

دود بی صدا

پس از باران

                      Sorpresa al buio

                      Dormi  vicino al fiore

piccola goccia         -                 

شگفتی در تاریکی

کنار گل خوابیده ای

-قطره کوچک

                        Anche tu pioppo

                        Sulla riva del lago

                        Aspetti il sole

تو نیز ای سپیدار

کنار دریاچه

خورشید را منتظری

                         Il vecchio tronco

                         E l'edera che sale

                        -grande amicizia

تنه درخت پیر

و پیچکی که بالا می رود

-دوستی عمیق

                          Dormi tranquilla-

                          Domai  sarai quercia

                          Piccola ghianda

آرام بخواب

درختی خواهی شد

بلوط کوچک

                          Canto di uccelli-

                          L'ombra cammina lenta

                          Sui campi spogli

آواز پرندگان-

سایه آهسته میگذرد

بر دشتهای لخت